एडवर्ड थिएटर म्हणताच मुंबईतील जुन्या पिढीतील सिनेरसिकांना ती इमारत पटकन लक्षात आली असणारच. प्रत्येक सिंगल स्क्रीन थिएटरला स्वतःचे आपले व्यक्तीमत्व
रामगोपाल वर्मा दिग्दर्शित 'रंगीला' (१९९५) निर्मितीवस्थेत असतानाची गोष्ट. आशा भोसले या चित्रपटातील एका गाण्याच्या रेकाॅर्डिंगसाठी चेन्नई (तेव्हाचे मद्रास) येथे गेल्या
रामगोपाल वर्मा दिग्दर्शित 'रंगीला' (१९९५) निर्मितीवस्थेत असतानाची गोष्ट. आशा भोसले या चित्रपटातील एका गाण्याच्या रेकाॅर्डिंगसाठी चेन्नई (तेव्हाचे मद्रास) येथे गेल्या
याच गोष्टीला 'दुसरी बाजू'ही आहेच. ती म्हणजे, प्रेक्षकांची गैरसोय होऊ नये म्हणून ग्रामीण भागातील थेटरवाले रात्रीचा खेळ बारापूर्वीच संपेल याची
लिबर्टीत पूर्वीपासून मॅटीनी शोची प्रथा होती. कधी जुने तर कधी नवीन सिनेमा मॅटीनीला येत. 'अल्बर्ट पिंटो को गुस्सा क्यू आता
रविवारी कितीचाही शो पाहिला तरी घरी आल्यावर घरचेच जेवण जेवायची पध्दत होती. मराठी चित्रपट पाहायला जाताना एखाद्या छोट्याश्या डब्यात थालीपीठ,
आजची मराठी व हिंदी चित्रपटसृष्टी म्हणजे मौज, मजा, मस्ती, गुलछबूपणा, अफाट अमर्याद पैसे अशी तर प्रतिमा (मेज) एस्टॅब्लिज झालेली नाही
अलेक्झांड्रा थिएटरची ‘विशेष दखल’ घेण्याची ठळक कारणे म्हणजे, येथे प्रामुख्याने हाॅलिवूडचे बी आणि सी ग्रेड चित्रपटाचे हिंदीत काही वेगळेच नामकरण
त्या काळात अनेक चित्रपटाच्या पहिल्या दिवशी तर गर्दी असेच, पण तो सुपरहिट ठरल्यास अनेक आठवडे आणि पब्लिकला आवडले नाही तरी
डायना थिएटरमध्ये स्टाॅलच्या पहिल्या चार रांगांच्या तिकीटावर नंबर नसे. तुम्हाला वाटेल किती छान. पण जाळीच्या दरवाज्याला सगळे पब्लिक खेटून चिकटून