एव्हाना मुंबईतील चित्रपट रसिकांच्या डोळ्यासमोर माटुंगा येथील अतिशय मोक्याच्या ठिकाणची अरोरा थिएटरची इमारत आणि ते खास करुन दक्षिण भारतीय प्रादेशिक
गीतकार शैलेंद्र (Shailendra) आर के फिल्मच्या टीमचे सन्माननीय सदस्य होते. या टीम मध्ये संगीतकार शंकर- जयकिशन, गीतकार हसरत जयपुरी, गायिका
अभिनयाच्या क्षेत्रातील शेवटचा शब्द म्हणून आज देखील ज्या अभिनेत्याचा आदराने उल्लेख होतो तो म्हणजे अभिनेते दिलीप कुमार.(Dilip Kumar) पन्नास च्या
आपल्या पहिल्याच चित्रपटातील गाण्यांनी तमाम रसिकांचे लक्ष वेधून घेणाऱ्या शैलेंद्र सिंग या पार्श्वगायकाच्या कारकीर्दीला मात्र अचानक ब्रेक लागले. खरंतर रफी-
संगीतकार राहुल देव बर्मन (R. D. Burman) यांच्यासोबत अनेक गीतकारांनी गाणी लिहिली. यात गुलजार, मजरूह सुलतानपुरी, आनंद बक्षी यांच्यापासून थेट
मागच्या शतकातील सर्वाधिक लोकप्रिय चित्रपट म्हणजे रमेश सिप्पी यांचा ‘शोले’! या चित्रपटातील प्रत्येक कलाकाराला विशेष ओळख मिळाली. अगदी छोट्यातील छोटी
या सिनेमांमध्ये राजेश खन्नाने अक्षरशः पंधरा ते वीस मिनिटांची एक छोटीशी भूमिका केली आणि ही छोटी भूमिकाच तो चित्रपट सुपरहिट
हा काळ साधारणतः चाळीस च्या दशकातील होता. त्यावेळी जगभर दुसऱ्या महायुद्धाचा धुमाकूळ चालू होता. जापान ने होंगकॉंग आणि चीनवर आपले
आपल्याकडे जसा रजत शर्मा यांचा ‘आप की अदालत’ हा लोकप्रिय कार्यक्रम आहे तसाच पाकिस्तानमध्ये ‘मेटा की अदालत’ हा एक लोकप्रिय
सत्तरच्या दशकाच्या प्रारंभी देव आनंद (Dev Anand) आपल्या ‘हरे रामा हरे कृष्णा’ या चित्रपटाच्या चित्रीकरणासाठीकाठमांडू येथे गेले होते. हिप्पी संस्कृतीवर