पुष्पा, ॲनिमल, पुष्पा २, छावा… पहिल्याच खेळापासून हाऊसफुल्ल गर्दी. भलेही या चित्रपटाच्या (Bollywood movies) गुणवत्तेबाबत (विशेषत: पुष्पा २) काही उलटसुलट
चित्रपट हे दिग्दर्शकाचे माध्यम हे सर्वज्ञात आहे. दिग्दर्शक म्हणजे चित्रपट निर्मिती युनिटचा कर्णधार असेही म्हटले जाते. त्याचं व्हीजन म्हणजेच चित्रपट.
अमिताभ बच्चन (Amitabh Bachchan) च्या यशोगाथेत तसेच काही वेळेस घडलयं. नरेश मल्होत्रा, बिट्टू आनंद व टीनू आनंद निर्मित व टीनू
सुपर हिट चित्रपटातील नायक नायिका (actor-actress) यांना नवीन चित्रपटासाठी करारबद्ध करण्यात चित्रपटासाठीचे अर्थपुरवठादार (त्याशिवाय चित्रपट बनेलच कसा?) निर्माते व दिग्दर्शक
सुनील दत्त (Sunil Dutt) च्या अनेक वैशिष्ट्यांतील एक उल्लेखनीय गोष्ट, चित्रपट निर्माता म्हणून प्रामुख्याने वेगळी वाट धरली. वेगळे धाडस केले.
गुणवत्ता कायम असते, फाॅर्म कधी कधी जातोदेखील… गुणवत्ता कायमच साथ देते. (कदाचित नशीब साथ देणार नाही.)अमिताभ बच्चनचंच (Amitabh Bachchan) बघा,
आपल्या देशातील चित्रपट-प्रेक्षक संस्कृतीतील एक भारी फंडा म्हणजे, आवडलेला चित्रपट कितीही वेळा न कंटाळता पाहणे…त्या चित्रपटाचे वय कितीही का असेना.
पण पहिली चाल कोणाची, ती सुचली कशी, एखादी विदेशी ट्यून ऐकून सुचली का, आणि मग या दोन चित्रपटातील दोन गाण्यात
आपल्या देशातील चित्रपट प्रेक्षक संस्कृती अर्थात कल्चर कोणत्याही कॅल्क्युलेटर यात मोजता येणारी नाही. (ब्लॅक अँड व्हाईट चित्रपट कृष्ण धवल चित्रपट
डिंपल कापडिया म्हणताच "बाॅबी" आणि "बाॅबी" म्हणताच Dimple Kapadia हेच घट्ट समीकरण डोळ्यासमोर येतेच. काही भूमिका कलाकारांना कायमची ओळख देतात.