आजच्या ‘पैसा फेको तमाशा देखो’ अथवा जवळपास प्रत्येक गोष्टीत ” पैसा पैसा पैसा ” अतिशय महत्वाचा झाला असतानाच्या गतिमान युगात
आपल्या देशातील चित्रपटगृह संस्कृतीच्या चौफेर वाटचालीवर फोकस टाकताना काही उल्लेखनीय गोष्टी दिसतात, प्रेक्षकांपर्यंत चित्रपट कसा पोहचला हा देखील एक चित्रपट
चर्चगेट रेल्वेस्थानकाबाहेर पडल्यावर समोरच असलेल्या इरॉस चित्रपटगृहावरील चित्रपटाचे आकर्षक व बोलके भव्य पोस्टर पाहत पाहत रस्ता ओलांडायची किमान चार पाच
तुम्ही देखील मोहित सुरी दिग्दर्शित ‘सैय्यारा’ पाहून रडणार्या युवक युवतींची, प्रेमी युगुलांची रिळ अथवा व्हिडिओ पाहून मनातल्या मनात म्हणत असाल,
दूरवरच्या एका डोंगरा पलिकडच्या गावाला एका डाकूच्या टोळीने वेठीस धरलयं, गावातील गरीब शेतकऱ्यांनी अतिशय कष्ट व मेहनतीने पिकवलेले धान्य डाकूची
दिग्दर्शक चंद्रा बारोट यांच्या निधनाचे वृत्त समजताच देश विदेशातील चित्रपट रसिकांना लगेचच १९७८ सालचा ‘डाॅन’ हा चित्रपट आठवला यातच त्यांचे
‘शोले’असे म्हणेपर्यंत तो १९७५ सालचा चित्रपट. इतकेच नव्हे तर मुंबईत १५ ऑगस्ट १९७५ रोजी प्रदर्शित झाला. हे चित्रपट रसिकांच्या किमान
साधारण साठ वर्षांपूर्वीची गोष्ट. फिल्म फेअर आणि हिंदी चित्रपटसृष्टीतील काही नामांकित निर्माते व दिग्दर्शक यांच्या संयुक्त विद्यमाने युनायटेड प्रोड्युसर या
दर्जेदार चित्रपट कलाकृतीला काळाचे बंधन नसते. काळ कितीही पुढे सरकला, त्यासह सामाजिक सांस्कृतिक माध्यम क्षेत्रात फरक पडला तरी त्या महान
एखादं पिक्चर एकदम भारी सुपरहिट ठरते तेव्हा त्याच्या तडाख्यातून वाचणे अनेक चित्रपटांना अवघड जाते. चित्रपट रसिक त्याच हाऊसफुल्ल गर्दीतील पिक्चरकडे