सिनेमामध्ये काम करणे म्हणजे पाप करणे अशीच भावना महिला गटात झाली होती. दादासाहेब फाळके यांच्या चित्रपटात तर वेश्यांनी देखील काम
‘आमने सामने’ चित्रपटाचे चित्रीकरण पहेलगाम इथे चालू होते. चित्रीकरणादरम्यान ‘ब्रेक’ झाला की, चाहते आपले ऑटोग्राफ बुक घेऊन यायचे व शशी
संगीतकार सलील चौधरी आणि किशोर कुमार हे तसं ‘रेअर कॉम्बिनेशन’ होतं. पण ज्या ज्या वेळी एकत्र आले त्या त्या वेळी
सिनेमातील अशक्य अतार्किक गोष्टी म्हणजे एकाच वेळी दहा- दहा गुंडांना लोळवणे, आगीच्या ज्वाळेतून नायिकेची सुटका करणे,महापुराच्या लाटेत घुसून कुणाला वाचविणे...
कधीकधी छोट्याशा गोष्टीतून देखील विज्ञान समजावून सांगता येतं, समजून घ्यावं लागतं याचा प्रत्यय राज खोसला यांना त्यांच्या एका चित्रपटाच्या चित्रीकरणाच्या
हिंदी सिनेमातील नायक नायिका आणि त्यांचे पाळीव प्राणी यांच्याबद्दल अनेक किस्से ऐकायला मिळतात. रविना टंडनच्या बाबतीतही काहीसा असाच प्रकार घडला
हा किस्सा आहे सत्तरच्या दशकातील. त्यावेळी अमिताभ बच्चन हरिद्वारला सुलतान अहमद यांच्या ‘गंगा की सौगंध’ या चित्रपटाचे चित्रीकरण करत होते.
हिंदी सिनेमाच्या दुनियेत ज्याला ‘मिस्टर परफेक्शनिस्ट’ म्हणून ओळखले जाते त्या आमिर खान यांनी आजवर अनेक पुरस्कारांवर आपली मोहर उमटवली आहे.
गीतकार अभिलाष यांनी लिहिलेलं एक गीत आज तीस - पस्तीस वर्षांनंतर देखील भारतातील अनेक शाळा व महाविद्यालयांमधून ‘प्रार्थना गीत’ म्हणून
पन्नासच्या दशकात भारत भूषण यांची गणना टॉपच्या अभिनेत्यांमध्ये होत होती. बैजू बावरा, मिर्झा गालिब, बसंत बहार, फागुन, गेट वे ऑफ