१९८३ साली राजेश खन्नाने त्याच्या मुंबईतील ‘आशीर्वाद’ या बंगल्यामध्ये एका मिनी थिएटरची निर्मिती केली होती. यासाठी लागणारा पैसा त्याला कुठून
या सिनेमाचा नायक जॅकी श्रॉफ एका पेट्रोल पंपावर सेल्समनचे काम करत असतो. सिनेमात एक युगलगीत होते, किशोर कुमार आणि अलका
राजेश खन्नाच्या बाबतीत अनेक किस्से आजही चवीने सांगितले जातात. आज आपण अशाच एका वेगळ्या पैलू वर नजर टाकणार आहोत. या
हिंदी चित्रपट संगीताचा ट्रेंड बदलला होता. नौशाद यांच्या संगीतात गुणवत्ता होती पण त्या गुणवत्तेला पारखी नजरेने पाहणारा प्रेक्षक वर्ग आता
अभिनेत्री शिल्पा शेट्टी ही कायम वादाच्या भोवऱ्यात अडकलेली दिसते. अलीकडे तिचे पती राज कुंद्रा आणि तिच्या मागे लागलेलं ‘शुक्लकाष्ट’ सर्वश्रुत
गीतकार शैलेंद्र आणि संगीतकार शंकर यांच्यामध्ये खूपच जुंपली होती. अगदी हे दोघे हमरातुमरीवर येऊन भांडत होते. शाब्दिक भांडण कमी की
तो आघात, ते दुःख आणि ती वेदना त्या गायिकेच्या गळ्याला कायमचं गोठवून गेली. कोण होती ती गायिका? काय दु:ख होतं
रेखाची (Rekha) त्या काळची देहयष्टी आणि मिडीयात तयार झालेली इमेज बघून तिच्याकडे अभिनेत्री म्हणून न पाहता एक ‘सेलेबल आयटम’ म्हणूनच
मीना कुमारीने (meena kumari) आपल्या कला आयुष्यातील शेवटचा शॉट मरणाच्या दारात असताना हॉस्पिटलच्या बेडवर दिला होता. त्याचाच हा काळजाला चटका
थोडक्यात दिवस कठीण होते, संघर्षाचा तो कालावधी होता. १९६९ साली ख्वाजा अहमद अब्बास यांच्या ‘सात हिंदुस्तानी’ या चित्रपटातून अमिताभ बच्चन